Gemeente Tilburg Gemeente Tilburg Heeft u geldzorgen of schulden? U bent niet alleen. Op deze pagina leest u verhalen van mensen die hulp hebben gevraagd. Zij vertellen hoe dat ging en wat het voor hen betekende. Hun verhalen laten zien dat er altijd een weg vooruit is.
Soms kan het leven ineens helemaal anders lopen dan je had gedacht. Dat merkte alleenstaande moeder Eva, die jarenlang hard werkte en altijd alles goed op orde had. Totdat haar gezin in een moeilijke periode terechtkwam.
“Het begon eigenlijk toen ik mijn baan kwijtraakte,” vertelt Eva. “Er speelde veel thuis, ik had zorgen om één van mijn kinderen en ik kon het allemaal niet meer bijbenen. Ik dacht altijd: ik red me wel, gewoon doorgaan. Maar op een gegeven moment lukte dat niet meer.”
Met het wegvallen van haar inkomen kwamen ook de geldzorgen. “Ik betaalde mijn rekeningen, maar hield niks over. Elke maand was het spannend of het zou lukken. Ik raakte het overzicht kwijt. Toen dacht ik: misschien moet ik iemand om hulp vragen. Maar dat vond ik doodeng.”
Eva besloot de gemeente te bellen. “Alleen al het woord ‘schuldhulpverlening’ vond ik zwaar. Ik dacht: straks moeten ze mijn geld beheren of mijn bankrekening controleren. Dat voelde als een inbreuk op mijn privacy. Maar toen ik Hanny van de gemeente sprak, viel er meteen een last van mijn schouders. Ze luisterde echt, zonder oordeel. Dat was het eerste moment dat ik weer rust voelde.”
Samen bekeken ze haar situatie stap voor stap. “Ik had zelf al wat regelingen aangevraagd, maar ik zag door de bomen het bos niet meer. Hanny hielp me om alles op een rijtje te zetten. Ze wist precies waar ik recht op had en wat ik kon doen. Dankzij haar kreeg ik woonkostentoeslag en kwam ik in aanmerking voor een andere woning. Dat gaf me lucht. Ik kon weer ademhalen.” En inderdaad, na een tijd kreeg ze een nieuw huis aangeboden. “Ik kon het niet geloven. Er viel zoveel spanning van me af. Eindelijk rust, ook voor de kinderen. Dat voelde als een nieuw begin.”
Inmiddels heeft Eva haar financiën weer op orde. “Ik heb kleine schulden, maar die los ik zelf af. Dat was voor mij belangrijk: ik wilde laten zien dat ik het kan. En Hanny geloofde in mij. Ze zei: ‘Je doet het zelf, maar met een beetje hulp.’ Dat raakte me. Want zo voelde het ook.”
Toch blijft het leven soms spannend. “De zorgen om mijn kind zijn er nog steeds, en dat is zwaar. Maar financieel heb ik weer overzicht. Ik hoef niet meer naar de voedselbank en dat is een enorme opluchting. Er is weer ruimte om vooruit te kijken.”
Eva hoopt binnenkort weer aan het werk te gaan. Het liefst doet ze werk waar ze mensen blij kan maken. “Ik mis het contact met mensen. Ik wil weer iets doen waar ik energie van krijg. Maar ik bouw het rustig op.”
Terugkijkend voelt ze vooral dankbaarheid. “Ik ben zó blij dat ik de stap heb gezet om te bellen. Ik vond het doodeng, maar het heeft mijn leven echt veranderd. Er is veel meer hulp dan je denkt. En hulp vragen is geen teken van zwakte, het is juist krachtig.” Met die ervaring wil Eva ook anderen iets meegeven: “Wacht niet te lang. Schaam je niet. Iedereen kan in de problemen komen, door ziekte, een scheiding of gewoon pech. Maar je hoeft het niet alleen te doen. Eén telefoontje kan het begin zijn van een oplossing. Dat weet ik nu als geen ander.”
*Eva is niet de echte naam van de geïnterviewde.
Deze browser wordt niet meer ondersteund.
Een recente versie van Microsoft Edge, Chrome of Firefox.