Gemeente Tilburg Gemeente Tilburg Anne is journalist en ervaringsdeskundige op het gebied van straatintimidatie. Zij wil iets doen aan de intimidatie die vrouwen dagelijks meemaken. Zodat vrouwen en meisjes weer zorgeloos over straat kunnen. Samen kunnen we straatintimidatie doorbreken. Lees hoe Anne dat doet.
Anne heeft wekelijks last van straatintimidatie in allerlei vormen. “Gemiddeld gebeurt er toch wel twee keer per week iets,” vertelt ze. “Deze incidenten variëren van seksistische opmerkingen tot achtervolgingen en seksuele handelingen zoals iemand die naar zijn kruis grijpt of seksuele bewegingen maakt.”
“Mijn eerste reactie is nooit bevriezen of vluchten, maar altijd vechten. Soms letterlijk. Ik heb weleens iemand geslagen omdat dat nodig was. Andere keren heb ik meteen de politie gebeld of foto’s gemaakt van daders. Dat ben ik. Maar dat moet je liggen. Iedereen reageert anders op straatintimidatie.”
Hoewel Anne sterk in haar schoenen staat, heeft ook zij de hulp van omstanders nodig. Zoals die keer dat ze op straat werd achtervolgd door een intimiderende man. “Ik ging de deur uit in een roze jas, waar ik meteen spijt van had,” vertelt ze. “Een man begon me te achtervolgen. Hij greep continu naar zijn kruis en spuugde in mijn richting. Heel naar. Ik liep naar twee jongens die buiten stonden te kletsen en vroeg of ik bij hen mocht blijven totdat de man weg was. En dat werkte.”
“Dat is iets wat ik in de loop der jaren heb moeten leren: durf om hulp te vragen, durf te zeggen ‘hey, help mij, het lukt me niet alleen.’ Ik wil hiermee niet de verantwoordelijkheid bij het slachtoffer leggen, het probleem ligt nooit bij de slachtoffers, maar het heeft mij wel geholpen.”
Anne wil er als omstander ook zijn voor anderen. Volgens haar begint een veiligere straat met praten over het probleem, luisteren naar elkaar en omkijken naar elkaar. “Ik heb mezelf aangeleerd om op straat lichaamstaal te lezen, en dan even te kijken: gaat daar alles goed? Of als een meisje op straat aan het huilen is, altijd even stoppen en vragen: Gaat het? Kan ik iets voor je doen? Ben je oké? Dat soort dingen.”
“Maar het blijft lastig. Straatintimidatie gebeurt altijd in een omgeving waar een dader ongestoord een slachtoffer kan benaderen. Dat zorgt ervoor dat het slachtoffer bijna altijd alleen is, en dat de dader zonder straf wegkomt.”
Anne is pessimistisch als ze naar de toekomst kijkt. Maar voelt ook dat er vooruitgang is geboekt. “Ik heb het idee dat we in bepaalde mate terrein gewonnen hebben. Toen ik voor het eerst op stap ging, werd ik elke avond vijf of zes keer in mijn billen geknepen. Ik vond dat normaal. En als ik dan 's avonds naar huis fietste, dan was het heel normaal dat dronken jongens dingen naar je riepen. Doordat we het zijn gaan benoemen als een probleem, kunnen we het ook aankaarten.”
Anne hoopt dat Tilburg op deze manier steeds veiliger wordt. “Ik gun iedereen die nu zes jaar is dat ze over tien jaar zonder angst op stap kunnen gaan. Dat de trein weer een plek wordt om van A naar B te gaan, zonder last te hebben van medepassagiers. Dat je zonder stress naar huis kunt fietsen.” En dat iedereen, als je je daar fijn in voelt, in een roze jas over straat kan.
In Tilburg willen we dat iedereen zichzelf kan zijn, mee kan doen, en zich veilig door de stad en dorpen kan bewegen. Maar door straatintimidatie voelt niet iedereen zich vrij en veilig in de openbare ruimte. Vooral vrouwen en LHBTIQ+ personen zijn vaak slachtoffer.
Als omstander speel je een belangrijke rol als het gaat om het stoppen van straatintimidatie. Maar veel omstanders weten niet hoe ze moeten ingrijpen of durven het niet. Jij kunt de situatie doorbreken. Een luisterend oor, bescherming of mentale ondersteuning bieden. Zonder jou staan slachtoffers er helemaal alleen voor.
Weten hoe jij straatintimidatie kan doorbreken? Ga naar tilburg.nl/straatintimidatie voor tips en meer informatie.
Deze browser wordt niet meer ondersteund.
Een recente versie van Microsoft Edge, Chrome of Firefox.